‘Mam, we moesten vandaag de tafel van 4 oefenen. Opeens wist ik hem. Ik wist helemaal niet dat ik dat kon.’ Stralend komt onze zoon uit school met een grote sticker op zijn voorhoofd. Wat fantastisch om hem zo te zien thuiskomen!

Hij merkt nu dat de tafeltjes-CD werkt. Daarom wil hij snel de andere tafeltjes ook leren. Ik probeer hem wat af te remmen omdat ik bang ben dat hij de tafels anders door elkaar haalt. Hij is echter niet te stoppen. En hij flikt het nog ook. Binnen drie weken kent hij alle tafeltjes van achteren naar voren en door elkaar. Wauw.

Een paar maanden daarvoor liep het niet zo soepel. Concentratie was lastig en rekenen was een flink probleem. Stilzitten was ook niet eenvoudig. De leerkracht dacht daarom aan ADHD.

Er komt op deze manier niet uit wat erin zit.

Ik zie het probleem wel dat de leerkracht heeft met onze zoon. De vraag is of dat aan het schoolsysteem ligt of aan het kind. Hoe dan ook, er wordt verwacht dat onze zoon laat zien wat hij kan. Op deze manier komt er niet uit wat erin zit. Natuurlijk wil ik hem graag helpen, maar ik heb geen behoefte aan een diagnose. Ik zoek liever een echte oplossing.

Uiteindelijk ga ik wel met mijn zoon naar een praktijk voor kinesiologie. Ik ontvang daar een uitgebreide uitleg over de werking van het brein, de aansturing door afwisselend links en rechts en de samenwerking van beide hersenhelften.

Na een kort onderzoek is duidelijk dat onze zoon vooral auditief sterk is. Gesproken informatie komt bij hem veel beter binnen dan visuele informatie. Dat wordt eenvoudig vastgesteld door spiertesten af te nemen en te testen welk oog en welk oor dominant is. Het zou goed zijn om oefeningen te doen die links en rechts samen laten werken, zoals kruislopen, liefst op een ritme (zoals een metronoom) én een extra opdracht. Zoals tijdens het lopen de tafeltjes opzeggen of de klok lezen, ook achteruit.

Kruislopen op een ritme én een extra opdracht uitvoeren

Door het lijf letterlijk met handen en voeten te laten samenwerken en schakelen, gaat het brein dat ook doen. Met kruislopen steekt het kind ook de denkbeeldige middellijn over. De middellijn loopt van kop tot teen over de navel. Deze lijn oversteken is lastig voor veel kinderen met leerproblemen.

Uit hetzelfde onderzoek komt ook naar voren dat gitaarspelen het brein van onze zoon positief stimuleert. Daarmee wordt links en rechts tegelijk in werking gezet. Auditief is hij sterk, het geluid komt goed binnen en wordt goed verwerkt. Met zijn dominante rechteroor gaat de muziek regelrecht naar de analytische linkerkant van het brein. In combinatie met het ritme zal dat werken om letterlijk de juiste snaar te raken.

Overigens staat muziek maken en beweging erom bekend goed te zijn voor de ontwikkeling van het brein bij iedereen. Alleen wordt deze kennis (te) weinig gebruikt in de reguliere zorg rondom schoolgaande kinderen.

Hij heeft per ongeluk de tafeltjes geoefend

We gaan aan de slag met gitaarles. Dan ontdek ik ook een CD met liedjes van de tafeltjes. Ik kies ervoor om het CD-tje gewoon in de auto aan te zetten, dan oefent hij onbewust bij ieder autoritje. Pas later wordt hij zich ervan bewust dat hij per ongeluk heeft geoefend. Tot die tijd zat hij gewoon de deuntjes mee te zingen en neuriën.

Zijn eerstvolgende rapport is ontzettend goed. Met tafeltjes gaat hij gigantisch vooruit. Van een diepe onvoldoende naar een hele dikke acht. Gek genoeg zien we ook bij spelling een enorme vooruitgang. Zowel op school als thuis is daar geen extra aandacht aan besteed. Het is gewoon vanzelf gebeurd. We hebben inderdaad de juiste snaar geraakt. Muziek maken en de juiste oefeningen doen kunnen zomaar een wereld van verschil zijn.

We hebben inderdaad de juiste snaar geraakt

Steeds meer kinderen hebben leerproblemen. Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat veel problemen te maken hebben met te weinig of anders bewegen in combinatie met een te hoog verwachtingspatroon van scholen en van ouders. Scholen doen ontzettend hun best om samen met de ouders deze kinderen te helpen, maar het gaat vaak niet goed in de aanpak. Er wordt gekozen voor het verkeerde spoor.

Het zijn daarom geen leerproblemen, maar eerder denkfouten in het schoolsysteem. Onderschat daarnaast ook de problemen niet die ontstaan door de techniek. Ondanks alle mogelijkheden die de techniek ons biedt, is er wel degelijk een keerzijde. Minder beweging, minder naar school lopen en minder buiten spelen. De beeldschermen belasten het visuele systeem van alle kinderen veel zwaarder. Dat laatste heeft weer rechtstreeks verband met klachten die sterk lijken op dyslexie.

Extra huiswerk is meer doen van hetzelfde, binnen het verkeerde systeem.

Een diagnose vaststellen helpt lang niet alle kinderen vooruit. Het biedt voor school en ouders een soort geruststelling, misschien ook herkenning,  maar kinderen zijn er niet mee geholpen. Vaak krijgen kinderen met leerproblemen extra huiswerk mee naar huis. Daarmee oefen je meer van hetzelfde, binnen een systeem dat dus niet bij het kind past. Op deze manier werkt extra huiswerk juist tegen het kind in, het vergroot de problemen.

Wat werkt dan wel? Eerst moet het brein rijp genoeg zijn, de verbindingen en schakels moeten er liggen. Die bereik je door de kinderen op de juiste manier te laten bewegen. Dan pas kun je er lesstof overheen leggen. Dus deze kinderen moeten juist níet zittend werken en oefenen. Ze moeten veel naar buiten, voetballen en touwtje springen. En sommige bijzondere gevallen moeten dus gitaarspelen.

Leren in beweging

Er zijn al scholen die de meerwaarde zien van leren in beweging. Vooral voor het automatiseren van bijvoorbeeld de tafeltjes is dit erg goed en eenvoudig in te zetten. En zo effectief! Wat zou het fijn zijn als meer scholen dat in gaan zetten. Tot die tijd moet je het als ouders zelf doen. Google maar eens op kinesiologie, reflex integratie en leren in beeld en beweging. Denk in oplossingen en zoek de juiste snaar bij jouw kind. Veel succes, lieve ouders!

Categorieën: Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *