Niet te geloven! Het is geen gewoonte voor mij, maar nu vloek ik hardop, langdurig en hartgrondig. Zojuist heb ik de Ambulant Begeleider (AB’er) van onze dochter gesproken. Haar telefoontje kwam als donderslag bij heldere hemel op deze late woensdagavond.

Het VMBO vraagt opeens om een IQ-test

In mijn vorige blogjes heb ik uitgelegd hoe bizar onze route is geweest. Met onze dochter gaat het inmiddels fantastisch op school, maar ze is wel van ver gekomen. Nu belt de AB’er mij op: ‘Er is een vervelende situatie ontstaan. Het VMBO waar je dochter naar toe wil vraagt opeens om een IQ-test.’

Mijn mond valt open, merk ik. Mijn gedachten schieten meteen alle kanten op. Intussen praat de AB’er verder: ‘Ik ben meteen voor je aan de slag gegaan. Ik heb een paar praktijken voor je opgezocht die dit onderzoek kunnen verrichten.’ Vervolgens noemt ze als eerste dezelfde psycholoog waar de ellende is begonnen. De rest hoor ik niet eens meer.

Hier begrijp ik niets van. Dat het VMBO een test wil is bijzonder. Dat onze AB’er hierin wil meegaan vind ik nog veel erger. Wat is veranderd sinds december? Waar komt dit vandaan? Waarom zou het VMBO ons met open armen ontvangen, rondleiden en vertellen waar onze dochter komt te zitten als ze destijds niet 100% zeker waren? Wat is er gebeurd in de zakelijke overdracht die de AB’er moest doen? Er moet andere informatie daar terecht zijn gekomen, dat kan niet anders. Bovendien heb ik er geen woorden voor dat ze ijskoud aan ons dezelfde psycholoog voorstelt. Alsof zijn eerste misdiagnose nog niet erg genoeg was. Ze heeft weinig begrepen van het verhaal, dat is duidelijk.

Hiermee wordt het advies van de leerkracht overruled.

Nog even los van dit verhaal stoort mij nog iets. Hiermee wordt het deskundig en zorgvuldig voorbereidde advies van de leerkracht in één klap overruled. Een advies als dit komt niet zomaar uit de lucht vallen. Deze leerkracht heeft er kijk op. Ze is ontzettend professioneel en ervaren. Wanneer ik de AB’er daar aan herinner lacht ze dit een beetje weg. Theoretisch moeten scholen dit advies inderdaad opvolgen, maar in de praktijk loopt het natuurlijk anders. Als tegenargument herinnert ze er mij aan dat onze dochter op papier wel heel zwak is natuurlijk.

Ik probeer te achterhalen wat er is gebeurd. Op mijn vraag of het verslag (dat vernietigd zou worden) mee is gestuurd komt nog geen duidelijk antwoord. Ik vraag aan de AB’er of ze samen met de leerkracht contact op wil nemen met het VMBO en wil bespreken dat het onlogisch is na afgelopen december om opeens met deze eis te komen. Ik wil dat ze uitlegt dat het uitvoeren van een IQ-test in dit stadium kans geeft op een valse uitslag, dit kan nog erg belastend zijn voor onze dochter. Dat we graag de reden willen weten van deze plotseling veranderde eis. Dat onze dochter heel duidelijk een heel leerbaar meisje is. Het stoom komt uit mijn oren. Dit hoef ik haar toch niet te vertellen, dat kan ze toch zelf ook wel bedenken! Het is haar werk!

De reden waar de AB’er telkens mee komt gaat over een ander kind. Dat kind is vorig jaar gestart op hetzelfde VMBO en dat is helaas voor het kind niet goed gegaan. Ontzettend vervelend voor het betrokken kind natuurlijk, maar het slaat nergens op om dat naar ons door te trekken. Het zegt niets, maar dan ook niets over onze dochter.

Nu denkt het VMBO ook nog dat wij lastige ouders zijn.

De AB’er belt later in mijn opdracht met het VMBO. Ze vergeet alleen dat ik had gevraagd dit samen met de leerkracht te doen en ze vergeet ook om er langs te gaan met alle methodetoetsen.  Ze heeft wel het VMBO gebeld en heeft aangegeven dat wij (ouders) niet mee willen werken aan een IQ-test. Dat helpt ontzettend. Nu twijfelt het VMBO aan de leerbaarheid van onze dochter én denken ze ook nog dat wij lastige ouders zijn.

De warme overdracht tussen VMBO en leerkracht moet echter nog plaatsvinden. Daarvoor komt het VMBO naar de basisschool toe. Intussen denken wij na hoe we het beste de IQ-test af kunnen nemen. We weten zeker dat de test weleens mis kan gaan als onze dochter voelt welke druk erachter staat. Haar faalangst zal zeker opspelen, daardoor kan ze het misschien letterlijk niet meer zien. We willen niet opnieuw een valse uitslag.

Er is een leerkracht binnen de basisschool die zelf ook deze test af kan nemen. De AB’er houdt dit echter tegen. Zij vindt dat er een onafhankelijke praktijk moet testen, dat is volgens haar de enige betrouwbare manier. Ik krijg haar maar niet uitgelegd dat een externe praktijk in ons geval alleen maar belemmerend kan werken.

Ik ben niet de deskundige die weet hoe je met faalangst om moet gaan.

Na een paar weken ben ik nog steeds woedend. Ik ben ook maar gewoon moeder. Ik ben in dit verhaal niet de professional die ervoor moet waken dat de belangen van onze dochter behartigd worden. Ik ben niet de deskundige die weet hoe je met faalangst om moet gaan. Mijn rol in dit verhaal is moeder zijn. Het is de rol van de AB’er om onze dochter centraal te stellen en tegen het systeem te beschermen. Bizar dat juist zij onze dochter voor de leeuwen wil gooien.

Ik vond het vorig jaar voorbarig om onze dochter in te lichten dat ze naar het VMBO mocht. Het is niet mijn idee om het onze dochter wel te vertellen. Ons meisje was er op voorbereid dat ze misschien een jaar langer in groep 8 moest blijven. Nu rekent ze erop dat ze door kan. Stel dat het misgaat, dan betalen we een hoge prijs. Alle faalangsttraining voor niets en onze dochter weet dat ze mensen in het onderwijs niet op hun woord kan geloven. Na al het harde werken kan dit gewoon niet waar zijn. Ik vervloek mezelf dat ik opnieuw mensen heb vertrouwd en adviezen heb opgevolgd.

Hoe moet ik mijn dochter ooit vertellen dat het VMBO alsnog niet doorgaat?

De IQ-test mag toch op school afgenomen worden. Vanuit school krijgen we alle medewerking, tegen de wens in van de AB’er weliswaar. We plannen een datum voor de test. Onze dochter weet nog steeds van niets. Zij denkt nog steeds dat ze zeker naar het VMBO kan. Ze zit er nog steeds vol van en geregeld hoor ik haar met vriendinnen praten over het voortgezet. Dan breekt mijn hart. Want dat is zo zeker nog niet. Honderden keren vraag ik mezelf af hoe ik tegen onze dochter moet vertellen dat het alsnog niet doorgaat. Want als het misgaat, dan ligt die taak op mij te wachten. Ik ben zo lang sterk geweest, maar hier kan ik echt de moed niet meer voor opbrengen.

Ik spreek mijn zorgen uit tegen de leerkracht en ik geef door waar op gelet moet worden wanneer onze dochter de test maakt. Totaal overbodig natuurlijk, de leerkracht is niet het probleem in dit verhaal.

Een dag voor de geplande test komt het VMBO voor de warme overdracht bij de leerkracht. Op mijn verzoek en met goedvinden van school is de beelddenkcoach daarbij aanwezig. Aanvankelijk is het VMBO duidelijk: Er moet een IQ-test komen. De reden is niet het andere kind, waar de AB’er het over had. De reden is dat ze geschrokken zijn van Het Verslag. Gelukkig weten de leerkracht en de beelddenkcoach stap voor stap goed uit te leggen wat er is gebeurd en waarom dit verslag niet leidend mag zijn. Het VMBO draait al snel bij.

Dezelfde dag moeten wij een besluit nemen. Gaat de geplande IQ-test wel of niet door de volgende dag? Het VMBO heeft aangegeven dat we dit niet hoeven te doen. Naar aanleiding van het verhaal gaan zij op school opnieuw in overleg. Ze begrijpen hoe het zit, ze hebben geluisterd.

Opnieuw een lastige beslissing voor ons. Het begint al te wennen. We willen niets liever dan de test afblazen. Maar stel dat deze later toch nog nodig is? Het kost dan toch weer opnieuw tijd om het te plannen. Toch volgen we ons gevoel. Het VMBO snapt hoe het zit. Weet nu ook dat wij geen lastige ouders zijn, maar juist erg betrokken. Boven alles weten ze nu dat het een heel leerbaar meisje is. We beslissen dus dat de test niet doorgaat.

Wanneer we later vragen aan de AB’er waarom het verslag is meegestuurd antwoordt de AB’er dat het verplicht is. Ik vraag me af waar het is vastgelegd dat een achterhaald en ongeldig verslag meegestuurd moet worden, zelfs zonder toestemming van de ouders. Maar stel dat het wel verplicht is, waarom heeft de AB’er dat niet gezegd tijdens het overleg, op het moment dat we de afspraak maakten om dit verslag te verwijderen? En nog erger: waarom is dit verslag niet meegenomen in het dossier in december? Destijds was de AB’er aanwezig bij het gesprek, juist om het dossier te overhandigen. Ze overhandigt dan het volledige dossier, behalve het verslag.  Dat stuurt ze zonder toelichting een paar maanden later op tijdens de zakelijke overdracht. Onbegrijpelijk.

De AB’er heeft geprobeerd haar fouten te verbloemen over de rug van onze dochter.

Conclusie: de AB’er heeft nogal wat steken laten vallen. Dat is al erg genoeg. Dat ze ook nog privacy gevoelige en onjuiste informatie naar het VMBO stuurt zonder onze toestemming is bizar. Ze mag blij zijn dat we het hierbij laten zitten. Maar het feit dat ze heeft geprobeerd om haar fouten te verbloemen over de rug van onze dochter, dat is onvergeeflijk. Ze dacht het probleem even op te lossen wanneer onze dochter snel een test zou maken. Opnieuw hebben we te maken met iemand in dit onderwijs/zorg wereldje, die haar eigen ego boven het belang van de kinderen stelt. Het zou chic zijn wanneer ze het lef had om haar fouten toe te geven en er alles aan zou doen om het op te lossen. Dat is kennelijk een brug te ver voor haar.

Een paar dagen na de warme overdracht komt er opnieuw een telefoontje. Tegen alle regels in belt het VMBO ons alvast op. Onze dochter is van harte welkom. Nu staat de deur wel wagenwijd open. Dolblij zijn we met het inhoudelijke nieuws, maar ook met het gebaar. Want hiermee maakt het VMBO duidelijk dat ze echt snappen waar we vandaan komen. Als een paar weken later de definitieve bevestiging van het VMBO binnenvalt met de post, kan onze blijdschap helemaal niet meer stuk. Pas dan vertel ik ons meisje deels wat er de afgelopen weken allemaal gebeurd is.

Het zijn geen kleine voldoendes waar ze mee thuiskomt. 

Inmiddels zit ons meisje op het VMBO in een basis/kader klas, ze krijgt de lesstof op kaderniveau. Nog een stapje hoger dus. En ze doet het geweldig! Het zijn geen kleine voldoendes waar ze mee thuiskomt.

Dus lieve ouders, ook al lijkt de situatie soms nog zo uitzichtloos, blijf vertrouwen op je eigen kracht en je eigen gevoel. Leer de juiste mensen vertrouwen en ga recht op je doel af.

Categorieën: Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *