Ben ik de enige die het raar vindt dat scholieren te hoge werkdruk ervaren? Dat kinderen steeds jonger tegen een burn-out aanlopen? Soms lees ik weleens verhalen over kinderen van negen jaar die uitgeblust zijn.

Vandaag is er nieuws over dit item. Er komt nu ondersteuning en training op school, zodat kinderen eerder aan de bel trekken en symptomen van een burn-out tijdig herkennen.

Fantastisch initiatief. Of niet? Ben ik de enige die vindt dat dit slechts een pleister op de wond is? Ben ik de enige die vindt dat het hoog tijd wordt dat we onze kinderen moeten beschermen tegen de prestatiedruk?

We zijn een totale generatie aan het uitputten. Aan het overvragen. Gek aan het maken zijn we ze. Vanaf de kleuters al. Ouders maken elkaar gek. En daarna maken kinderen elkaar gek. Social media, hoge cijfers, hoge sportprestaties, het moet veel, hoog en perfect zijn. 

De psychologen houden zichzelf prima aan het werk op deze manier. We verzinnen diagnoses. We eisen steeds meer van de kinderen. We beschadigen en vernederen daarmee onze kinderen.

We creëren zelf een generatie die over een paar jaar overwegend zichzelf tekort vindt schieten. Die denkt dat het nooit goed genoeg is. Een generatie met een groot risico op heel veel burn-out gevallen.

Het is mooi geweest. Laat kinderen gewoon weer kind zijn. En schop heel snel alle psychologen de school uit. Laat kinderen gewoon spelen en geef elkaar ruimte. Of ben ik de enige die er zo over denkt? 

Categorieën: Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *